რადგანაც მეორედ მოსვლა ერთი ხელის გაწვდენაზეა.
რადგანაც დრო თითქოს აჩქარდა და უფრო სწრაფად ვუახლოვდებით დასასრულს, ვფიქრობ არ იქნება ინტერეს მოკლებული წმინდა ანდრიას სახელობის ტაძრის მოძღვარის მამა ეფრემის განმარტებები სულის მოგზაურობის შესახებ.
მომაკვდავთან უფალი გზავნის მთავარანგელოზ მიქაილს, რათა მისი სული გაიყვანოს.
( სულის გასვლა ხდება პირიდან.)
სულის გასვლის შემდეგ მისი პირადი ანგელოზი რჩება მის სხეულთან, სანამ არ დაკრძალავენ
მთავარანგელოზს სული მიჰყავს ანგელოზებთან, სადაც ხდება მისი გასამართლება.
კეთილი და ბოროტი საქმეების შეჯამება.
თუ აღმოჩნდება, რომ მას აქვს ჩადენილი, რაიმე უპატიებელი, ან სასიკვდილო ცოდვა, მას პირდაპირ აგზავნიან ჯოჯოხეთში.
ჯოჯოხეთში უპირობოდ მიდიან ის სულები:
ა) ვინც ჯადოქრობა- სატანიზმს მისდევდა.
ბ) ვინც იყო ავხორცი ე.ი. გარყვნილი.
სამი დღე რჩება სული ჯოჯოხეთში, მერე ის ამოჰყავთ ანგელოზებს და მიჰყავთ ქრისტესთან, რათა უფალმა ის აკურთხოს.
ამ ყველაფრის შემდეგ სულს აბრუნებენ დედამიწაზე და მიჰყავთ იმ ადგილებში, სადაც დაიბადა, გაიზარდა, სადაც სიცოცხლის დღეები გაატარა.
მან უნდა გაიხსენოს ყველა წვრილმანი, რაც ჩაუდენია.
ამ დროს სული ხვდება, რომ ის მარტო არასოდეს ყოფილა სიცოცხლეში, რომ ქრისტე განუყრელად მასთან იყო.
მეცხრე დღეს ის, ისევ ქრისტესთან მიჰყავთ და რჩება იქ, სადაც გარდაცვლილები არიან.
გამჭირვალე შუშის კედელია მას და სხვა სულებს შორის.
არავისთან არ შეუძლია ურთიერთობა.
24 დღე რჩება აქ და შემდეგ მიჰყავთ ჯოჯოხეთში.
იქაც გამჭირვალე შუშის კედლიდან უცქერს ყველაფერს.
ზოგჯერ, იქნებ თვალიც მოჰკრას ნაცნობ სახეებს იქ.
მეორმოცე დღეს სული საბოლოოდ წარსდგება ქრისტეს წინ და ის გადაწყვეტს, თუ სად წავა იგი.
აი, რისთვისაა საჭირო, მონანიება, მიტევება, აღსარება, ზიარება და უფლის არდავიწყება, რადგანაც დადგება დრო და ამ ყველაფერს საკუთარ თავზე გამოსცდით და მიხვდებით, რომ არაფერი არაა ზღაპარი და გამოგონილი.
რომ ყველაფერი არის რეალური.
