შავი ჭირი ერთ-ერთი იმ ინფექციური დაავადებაა, რომლის სახელიც ისტორიულად განსაკუთრებით მძიმე ეპიდემიებთან ასოცირდება. თუმცა თანამედროვე მედიცინაში დაავადების მართვის შესაძლებლობები მნიშვნელოვნად განსხვავდება შუა საუკუნეებისგან. დღეს შავი ჭირი იშვიათი, მაგრამ რეალურად არსებული ზოონოზური ინფექციაა, რომლის გამომწვევიც ბაქტერიაა და არა ვირუსი. ადრეული დიაგნოსტიკისა და შესაბამისი ანტიბაქტერიული მკურნალობის შემთხვევაში გამოჯანმრთელების შესაძლებლობა მაღალია. [1,2]
რუსეთში ბოლო დღეებში გავრცელებულმა ცნობებმა შავი ჭირის შესაძლო შემთხვევასთან დაკავშირებით ბუნებრივად გააჩინა კითხვები დაავადების გავრცელების, ადამიანიდან ადამიანზე გადაცემისა და საქართველოსთვის შესაძლო საფრთხის შესახებ. თუმცა ამ საკითხზე განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ერთმანეთისგან გაიმიჯნოს დადასტურებული ფაქტები, საეჭვო ინფორმაცია და მედიაში გავრცელებული ვარაუდები.2026 წლის 7 ოქტომბრის მდგომარეობით, რუსეთის ირკუტსკის რეგიონში შავი ჭირის ფართო ეპიდემიის არსებობა დადასტურებული არ არის. საერთაშორისო ორგანიზაციების ცნობით, 28 წლის ლაბორატორიის თანამშრომელი გარდაიცვალა პნევმონიის გაურკვეველი მიზეზით, ხოლო დაახლოებით 200 ადამიანს სამედიცინო დაკვირვება დაუწესდა. რუსეთის შესაბამისმა სამსახურებმა განაცხადეს, რომ ჩატარებული ლაბორატორიული კვლევებით საშიში პათოგენი არ გამოვლენილა. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამაც აღნიშნა, რომ ეპიდემიის რისკი ამ ეტაპზე დაბალია, თუმცა დამატებითი ინფორმაცია მოითხოვა. [3,4]ამიტომ, ამ ეტაპზე საუბარი „რუსეთში შავი ჭირის ეპიდემიაზე“ მეცნიერულად ნაადრევია.
