ჩვენი ექსპრეს-სიახლეები

“შარშან აკვნით ხელში ავედი მოსალოცად და 7-წლიანი უნაყოფობის შემდეგ დაიბადა ლუკა” – “წაჩხურობის” სასწაული

wpadmin კითხვის დრო: ~4 წთ
AD 728×90

ბრწყინ­ვა­ლე შვი­დე­უ­ლის ხუთ­შა­ბათს დღე­სას­წა­უ­ლი “წა­ჩხუ­რო­ბა” აღი­ნიშ­ნე­ბა. ამ დღეს წა­ჩხუ­რუს მთა­ვა­რან­გე­ლო­ზის სა­ხე­ლო­ბის ეკ­ლე­სი­ა­ში მო­სა­ლო­ცად სა­ქარ­თვე­ლოს სხვა­დას­ხვა კუ­თხი­დან ჩა­მო­დი­ან.

მრა­ვალ­სა­უ­კუ­ნო­ვა­ნი ტრა­დი­ცი­ის თა­ნახ­მად, მომ­ლოც­ვე­ლებ­მა გზა ტაძ­რამ­დე ფე­ხით უნდა გა­ი­ა­რონ. შვი­ლის მომ­ლო­დი­ნე მორ­წმუ­ნე­ებს თან პა­ტა­რა აკ­ვნე­ბი და სხვა­დას­ხვა შე­სა­წი­რი მი­აქვთ.

ერთ-ერთ- მომ­ლოც­ვე­ლი, რო­მე­ლიც გა­სულ წელს სა­ლო­ცავ­ში მე­უღ­ლეს­თან ერ­თად ავი­და, თიკო სი­რა­ძეა. AMBEBI.GE-ს თიკო უყ­ვე­ბა, რომ 7 წე­ლია, და­ო­ჯა­ხე­ბუ­ლია.

ბრწყინ­ვა­ლე შვი­დე­უ­ლის ხუთ­შა­ბათს დღე­სას­წა­უ­ლი “წა­ჩხუ­რო­ბა” აღი­ნიშ­ნე­ბა. ამ დღეს წა­ჩხუ­რუს მთა­ვა­რან­გე­ლო­ზის სა­ხე­ლო­ბის ეკ­ლე­სი­ა­ში მო­სა­ლო­ცად სა­ქარ­თვე­ლოს სხვა­დას­ხვა კუ­თხი­დან ჩა­მო­დი­ან.

მრა­ვალ­სა­უ­კუ­ნო­ვა­ნი ტრა­დი­ცი­ის თა­ნახ­მად, მომ­ლოც­ვე­ლებ­მა გზა ტაძ­რამ­დე ფე­ხით უნდა გა­ი­ა­რონ. შვი­ლის მომ­ლო­დი­ნე მორ­წმუ­ნე­ებს თან პა­ტა­რა აკ­ვნე­ბი და სხვა­დას­ხვა შე­სა­წი­რი მი­აქვთ.

ერთ-ერთ- მომ­ლოც­ვე­ლი, რო­მე­ლიც გა­სულ წელს სა­ლო­ცავ­ში მე­უღ­ლეს­თან ერ­თად ავი­და, თიკო სი­რა­ძეა. AMBEBI.GE-ს თიკო უყ­ვე­ბა, რომ 7 წე­ლია, და­ო­ჯა­ხე­ბუ­ლია. შარ­შან გა­და­წყვი­ტეს წა­ჩხუ­რუს მთა­ვა­რან­გე­ლო­ზის სა­ხე­ლო­ბის ეკ­ლე­სია მო­ე­ლო­ცათ და 1 წლის შემ­დეგ მოხ­და სას­წა­უ­ლი, და­ი­ბა­და ლუკა.

“7 წე­ლია და­ქორ­წი­ნე­ბუ­ლი ვარ, 7-წლი­ა­ნი უნა­ყო­ფო­ბა იყო… მე­დი­ცი­ნაც იყო ჩა­რე­უ­ლი, 3 შე­წყვე­ტი­ლი ფეხ­მძი­მო­ბა მქონ­და მა­ნამ­დე, გუ­ლის ცემა უწყდე­ბო­და ნა­ყოფს, წა­ჩხუ­რო­ბა შარ­შან მო­ვი­ლო­ცეთ და და­ი­ბა­და ლუკა, წელს კი ლუ­კას­თან ერ­თად მო­ვი­ლო­ცეთ” – გვე­უბ­ნე­ბა თიკო.

შარ­შან აკ­ვნით ხელ­ში და ძა­ლი­ან დიდი იმე­დით მო­ვი­ლო­ცეთ წა­ჩხუ­რის დღე­სას­წა­უ­ლი! წელს კი სა­მად­ლობ­ლად შვი­ლით ხელ­ში უამ­რა­ვი წყვი­ლის სა­ი­მე­დოდ მო­ვი­ლო­ცეთ წა­ჩხუ­რო­ბა!

მად­ლო­ბა უფა­ლოო ლუ­კას­თვის, ჩემი შვი­ლის­თვის და უდი­დე­სი სას­წა­უ­ლის­თვის რაც ამ 1 წელ­ში ჩემს ცხოვ­რე­ბა­ში მო­ახ­დი­ნე! მად­ლო­ბა რომ შე­მაძ­ლე­ბი­ნე ჩემი 2 თვის შვი­ლით და­უღ­ლე­ლად მევ­ლო და­უს­რუ­ლე­ბე­ლი გზა, ავ­დარ­ში, ნისლში და კო­კის­პი­რულ წვი­მა­ში!” – ამ­ბობს თიკო სი­რა­ძე.

ამ უძ­ვე­ლეს სა­ლო­ცავ­ზე ლე­გენ­და ამ­ბობს: ერთხელ, სოფ­ლის ახ­ლოს, ყა­ნა­ში გლეხს ცოლ­მა სა­დი­ლი მი­უ­ტა­ნა. გლეხ­მა თა­ვის მწირ ტრა­პეზ­ზე უც­ნო­ბი მგზავ­რი მი­ი­პა­ტი­ჟა. ცოტა ხან­ში მას­პინ­ძელ­მა შე­ამ­ჩნია, რომ ღვი­ნო და საჭ­მე­ლი კი არ ილე­ო­და, მრავ­ლდე­ბო­და. მო­უ­ლოდ­ნე­ლად მგზავ­რმა გლეხს სთხო­ვა, იცეკ­ვეო. ისიც და­თან­ხმდა. ამის შემ­დეგ უც­ნო­ბი თვალ­სა და ხელს შუა გა­უ­ჩი­ნარ­და. გლე­ხი მიხ­ვდა, რომ სას­წა­უ­ლებ­რი­ვი ხილ­ვის ღირ­სი გახ­და… სა­სუ­ლი­ე­რო პი­რე­ბის აზ­რით, ლე­გენ­და შე­საძ­ლოა, ან­გე­ლო­ზის გა­მო­ცხა­დე­ბა­ზე მი­უ­თი­თებ­დეს. იმა­საც ამ­ბო­ბენ, სა­მეგ­რე­ლო­დან სვა­ნეთს მი­მა­ვალ ან­დრია პირ­ველ­წო­დე­ბულს ამ ად­გი­ლას ქვის ჯვა­რი აღუ­მარ­თავს, ტა­ძა­რი კი მოგ­ვი­ა­ნე­ბით, მე-7 სა­უ­კუ­ნე­ში აუ­გი­ათ. ჩვე­ნამ­დე გა­ნახ­ლე­ბულ­მა, მე-18 სა­უ­კუ­ნის დარ­ბა­ზულ­მა ეკ­ლე­სი­ამ მო­აღ­წია.

გაზიარება: