რატომ ვანთებთ შობის ღამეს ფანჯრებში სანთლებს?

უკვე რამ­დე­ნი­მე წე­ლია, 6 იან­ვრის ღა­მეს, შო­ბის მო­ლო­დინ­ში, ქარ­თვე­ლი მორ­წმუ­ნე­ე­ბი ფან­ჯრებ­ში ან­თე­ბულ სან­თელს დგა­მენ.

ეს ტრა­დი­ცია 2000 წლი­დან, სრუ­ლი­ად სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქის, უწ­მინ­დე­სი და უნე­ტა­რე­სი ილია მე­ო­რის ლოც­ვა-კურ­თხე­ვით დამ­კვიდ­რდა.

ღა­მით ყვე­ლა სარ­კმელ­თან თითო სან­თე­ლი ინ­თე­ბა და მი­იჩ­ნე­ვა, რომ ეს ერ­თგვა­რი სიმ­ბო­ლოა – ამ გზით სა­ქარ­თვე­ლო­ში მცხოვ­რე­ბი მარ­თლმა­დი­დებ­ლე­ბი მათ ოჯა­ხებ­სა და სუ­ლებ­ში მა­ცხოვ­რის და­ბა­დე­ბას და შე­მოს­ვლას გა­მო­ხა­ტა­ვენ.

ერთ-ერთი ქა­და­გე­ბი­სას კა­თა­ლი­კოს პატ­რი­არ­ქმა ილია მე­ო­რემ ბრძა­ნა:

“დაე, ჩვენც, ან­თე­ბუ­ლი სან­თლე­ბით, რწმე­ნით მი­ვე­ახ­ლოთ ახ­ლად შო­ბილ ყრმას და ოქ­როს, გუნ­დრუ­კი­სა და მუ­რის ნაც­ვლად, მი­ვარ­თვათ მო­ნა­ნუ­ლი, მო­სიყ­ვა­რუ­ლე და მად­ლი­ე­რე­ბით სავ­სე გული, რათა ჩვენ­შიც იშ­ვას ყრმა ახა­ლი, პირ­ველ სა­უ­კუ­ნე­თა ღმერ­თი!“